Αναβολή και πέναλτι

Αυτή τη βδομάδα τυχαίνει να πέσεις τρεις φορές πάνω στην ίδια έννοια στα Αγγλικά και στα Ελληνικά. Ψάχνεις, λοιπόν, και βρίσκεις τι στην ευχή είναι αυτή η δημιουργική αναβλητικότητα (productive procrastination) για την οποία μιλάνε όλοι. Σου λέει, μέχρι τώρα ήξερες ότι ο χρόνος σου είναι πεπερασμένος και ότι δεν μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα γι' αυτό πέρα από το αναβάλεις κάτι για να χωρέσει κάτι άλλο στο σφιχτό σου πρόγραμμα. Χαίρω πολύ Μπάμπης, ο ουρανός είναι γαλάζιος και ο Άρης είναι κόκκινος λες εδώ. Συνεχίζει λέγοντας ότι όταν το κάνεις συνειδητά και με σαφή στόχο τότε αυτή η αναβλητικότητα μεταλλάσσεται σε δημιουργική αναβλητικότητα.

Παράδειγμα των κλασσικών εικονογραφημένων είναι το να αναβάλεις μέρος μιας εργασίας που κάνεις εδώ και χρόνια για να μάθεις κάτι καινούριο. Τι γίνεται όμως με τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει αυτή σου η επιλογή; Αν έχεις πέναλτι για αυτή σου την αναβολή, πως αξιολογείς αν αξίζει πραγματικά να δώσεις τον χρόνο σου στο νέο το μη ορθόδοξο; Οπότε έρχεται το μεγαλύτερο θέμα της αναβολής και πέναλτι (κατά το ανατροπή και πέναλτι, πραγματικά πόσο μεγάλη σκουπιδιάρα υπάρχει στο ρετιρέ σου;). Το θέμα προκύπτει γιατί όταν δοκιμάζεις κάτι καινούριο δεν είναι σίγουρο ότι θα σου προσδώσει την αξία που αναμένεις οπότε εδώ έγκειται και η αμφιβολία σου να αναβάλεις ή αν θες να πεις όχι στην παλιά εργασία ώστε να δώσει χώρο στην καινούρια. Επιπλέον ίσως να μην μπορέσεις και να αξιο-λογήσεις κατάλληλα την νέα εργασία γιατί είναι εξαιρετικά δύσκολο, είναι σαν να φτιάχνεις ένα καινούριο προϊόν και να προσπαθείς να σκεφτείς ποια θα ήταν μια αποδεκτή τιμή από την αγορά. Οκ θα βάλεις το κόστος των πρώτων υλών, το κόστος της εργασίας αλλά πόση στην ευχή υπεραξία θα δώσεις σε αυτό το νέο προϊόν για να μην το πετάξει η αγορά; Εν προκειμένω η αγορά είναι ο μελλοντικός σου εαυτός, οι πρώτες ύλες είναι ο χρόνος σου και το κόστος της εργασίας είναι η αξία της θυσιαζόμενης παλιάς σου εργασίας.

Σκέφτεσαι τώρα, να κάνεις διάλειμμα από τη δουλειά και να διαβάζεις ένα βιβλίο ή να πηγαίνεις μια βόλτα με το ποδήλατο, ή να μαθαίνεις κάποιο νέο κόλπο στο Excel ή ... ή ... τόσες πολλές εναλλακτικές τόσος λίγος χρόνος (γάτος είσαι τό 'πιασες το μουσικό λογοπαίγνιο). Παίρνεις αξία από αυτό γιατί σε ηρεμεί ή σε γεμίζει αντίστοιχα και σου δίνει δύναμη και ενέργεια να εργαστείς απερίσπαστα στις παλιές σου εργασίες όταν θα ξανακαταπιαστείς μαζί τους. Κάτι δεν σου κάθεται καλά, όμως, νιώθεις σχεδόν ένοχος που θυσιάζεις τη δουλειά για κάτι το οποίο εκ πρώτης όψεως δεν έχει αξία (τουλάχιστον όχι άμεσα). Είναι αυτή η ενοχή όμως αποτέλεσμα πιθανού πέναλτι που μπορείς να έχεις στη δουλειά για αυτή σου την αναβολή ή είναι επειδή νιώθεις ότι ακόμα και πριν του διλήμματος της αναβολής δεν δούλευες στο 100% και είχες νεκρούς χρόνους ή χρόνους ονειροπόλησης μουδιασμένος μπροστά στην οθόνη σου; Μάλλον το δεύτερο, τα βρίσκεις με τον εαυτό σου και λες ένα ταφ λακ μάι ντίαρ φρέντ και κάνεις αυτό που ξέρεις να κάνεις καλά, το δικό σου (τύφλα νά 'χει ο Σινάτρα).

Διαβάζεις όμως λίγο παραπέρα και προσπαθείς να καταλάβεις με ποιο τρόπο μπορείς να αναβάλεις αποτελεσματικά. Εδώ σου λέει χαρτογραφείς σε επίπεδο μέρας, εβδομάδας ή και μήνα τις εργασίες που εκτελείς αλλά και το χρόνο που δαπανάς σε αυτές χωρίς να το καταλαβαίνεις. Αν πχ λιώνεις στο netflix κάθε δεύτερη μέρα για κανένα δίωρο, αυτό αμέσως-αμέσως σε απασχολεί 8 ώρες την εβδομάδα. 8 ώρες που θα μπορούσες να κάνεις κάτι άλλο ίσως πιο δραστήριο με τη ζωή σου. Σκέφτεσαι εδώ αν είναι λίγο αυτό το 8ωρο; Σίγουρα όχι γιατί με χοντρούς υπολογισμούς η μέρα αποτελείται από τρία 8ωρα, ένα για τον ύπνο ένα για την δουλειά (εδώ γελάμε) και ένα για όλα τα υπόλοιπα από τα οποία πρέπει να αφαιρέσεις και ένα σεβαστό κομμάτι χρόνου για τις βασικές βιοτικές λειτουργίες σου και την προετοιμασία αυτών.

Καταλαβαίνεις ότι πάλι και πάλι καταλήγεις στο ίδιο συμπέρασμα του να είσαι παρών στο τώρα συνειδητά και 100% ώστε να κρατάς το υποσυνείδητό σου όσο πιο ελεγχόμενο γίνεται, δεν είσαι δα και κανένας οδηγός της φόρμουλα ένα που πρέπει να αντιδράς βάσει του ενστίκτου σου γιατί ο χρόνος που κυνηγάς είναι απειροελάχιστα μικρός. Όλα τα υπόλοιπα είναι τεχνικές και λεπτομέρειες που όρισε κάποιος άλλος για εσένα γιατί του δούλεψαν και δούλεψαν και σε πολλούς ακόμα άλλους στους οποίους επικοινώνησε την ιδέα του. Θα δουλέψει όμως σε σένα; Μια (ή περισσότερες) δοκιμή θα σε πείσει.

Ταξιδεύοντας έξω από το κουτί

Κοντεύει Πάσχα (πάλι) και δεν έχεις πάει πουθενά τον τελευταίο χρόνο. Ψάχνεις να βρεις δημιουργικούς τρόπους να ταξιδέψεις έστω νοητικά. Σε κάθε ευκαιρία ανοίγεις το google maps και αρχίζεις να φορτώνεις πόλεις ή προορισμούς τους οποίους διαβάζεις στις ειδήσεις ή σε άρθρα. Σήμερα όμως έχεις μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να ταξιδέψεις έξω από το κουτί, ή καλύτερα να δεις που ταξιδεύει ένα κουτί. Το κουτί αυτό είναι γύρω στα δύο κιλά κ κάτι ψιλά και αφορά σε μια ηλεκτρονική παραγγελία που έχεις κάνει. Ξεπερνάς τη πρώτη μίζερη σκέψη που κάνεις ότι μέχρι και τα κουτιά ταξιδεύουν περισσότερο από εσένα και προχωράς.

Πρώτος σταθμός, ή αλλιώς αφετηρία για αυτό σου το ταξίδι είναι το Basildon το οποίο μαθαίνεις ότι βρίσκεται 42 χλμ - ή αλλιώς περίπου έναν μαραθώνιο - ανατολικά του κεντρικού Λονδίνου. Προσπαθείς να καταλάβεις τι σημαίνει το όνομα και βλέπεις ότι είναι κάποιας σύνθετη ονομασία προσωπικού ονόματος και λόφου, σαν να λέμε Δημητρόλοφος. Διαβάζεις λίγο παρακάτω, ότι όταν δημιουργήθηκε η νέα πόλη του Basildon αυτή αποτέλεσε ένα ψηφοφορικό μέσο όρο αντιπροσωπευτικό των εκλογικών αποτελεσμάτων, τόσο αντιπροσωπευτικό μάλιστα που ο τυπικός μέσος ψηφοφόρος της εργατικής τάξης ονομαζόταν Basildon Man ή Essex Man. Μπαίνεις λίγο στο google maps να δεις που στην ευχή πέφτει αυτό το Μπέιζιλντον και βλέπεις και μερικές φωτογραφίες της περιοχής, αυτό το τυπικό καταπράσινο τοπίο της Αγγλίας. Βλέπεις επίσης και μια φωτογραφία με εφτά περίεργα ψηλόλιγνα ξύλινα τοτέμ. Ψάχνεις λίγο ακόμα και βρίσκεις ότι το 1381 υπήρξε μια εξέγερση των αγροτών ως προς τους φόρους, η οποία κατέληξε άδοξα για τους υποκινητές της εξέγερσης. Ο αρχηγός της εξέγερσης ήταν ο Wat Tyler, προς τιμήν του οποίου ο γλύπτης Robert Koenig έφτιαξε αυτές τις επτά συμβολικές ξύλινες φιγούρες. Κοιτάς τριγύρω στην περιοχή και καταλαβαίνεις ότι υπάρχει ένα ολόκληρο θεματικό πάρκο προς τιμήν του Wat Tyler.

Επόμενη στάση Άμστερνταμ, η οποία σου φαίνεται αρκετά γνωστή και αδιάφορη για να αναζητήσεις περισσότερο και προχωράς στην υποστάση του Venlo ή Φένλο, η οποία σου φαίνεται πολύ πιο ενδιαφέρουσα. Διαβάζεις λίγο παρακάτω ότι είχαν εντοπιστεί ρωμαϊκά και κέλτικα νομίσματα στην περιοχή, γεγονός που υποστηρίζει την εικασία ότι μάλλον περνούσε από την περιοχή ο ρωμαϊκός δρόμος που συνέδεε το Maastricht (σου θυμίζει τίποτα αυτό το όνομα μικρέ μου ευρωπαΐε;) με το Γερμανικό Xanten το οποίο έχει μέχρι και ρωμαϊκό ανακατασκευασμένο αμφιθέατρο. Βλέπεις κάποια κτήρια όπως το Satdhuis και Romer τα οποία επιβίωσαν τον δεύτερο παγκόσμιο στην περιοχή και καθώς ψάχνεις για  το πρώτο πέφτεις σε ένα πανέμορφο συνώνυμο κτήριο αυτή τη φορά στη Brugge του Βελγίου. Εδώ σου κάνουν εντύπωση κάποια αγάλματα τα οποία κοσμούν το εξωτερικό του κτηρίου. Κάτι σου θυμίζει όμως αυτή η πόλη, αρχίζεις και δονείς λίγο κάποια κοιμισμένα εγκεφαλικά σου κύτταρα και θυμάσαι ότι όταν είχες πάει στο Λουξεμβούργο με τη δουλειά, σου είχαν αναφέρει αυτή την πόλη ως την πιο όμορφη του Βελγίου για να πας για σου κου. Ψάχνεις λίγο ακόμα για τα πιο όμορφα μέρη στην περιοχή, λες και θα προγραμμάτιζες το ταξίδι σου εκεί και πέφτεις πάνω σε αυτόν τον οδηγό, όπου βλέπεις κάποιες μαγευτικές εικόνες κτηρίων δίπλα στη λίμνη Minnewater και κάποιες ακόμα πιο μαγευτικές εικόνες από βάφλες (αααχ αυτές οι βάφλες). 

Μετά από αυτή τη σύντομη τυχαία ανακατεύθυνση ξαναγυρνάς στο Φένλο (όχι φελλό) και ψάχνεις στο google maps για καμία εικόνα από την περιοχή που να είναι κάπως ιδιαίτερη. Πέφτεις πάνω σε ένα μεταλλικό γλυπτό από το 2014 του Rick (όχι του φίλου του Morty) van Rijswick το οποίο ονομάζει Peaceful Warrior. Αυτό το άγαλμα, σου λέει, κρατάει μια τρίαινα στο δεξί χέρι του, της οποίας η κεφαλή στηρίζεται στο έδαφος και ισορροπεί το όλο γλυπτό. Το αριστερό χέρι, δε, είναι τεταμένο στην ευθεία σα να λέει ως εδώ και μη παρέκει. Διαβάζεις τι ήθελε να πει ο "ποιητής" με το συγκεκριμένο γλυπτό και βλέπεις ότι ο ειρηνικός αυτός πολεμιστής (κέλ - όχι ντεκαντάνς - κόντράστ) παλεύει για κάτι νέο, κάτι που όλοι γνωρίζουμε μέσα μας, παλεύει για αυτά που πρέπει να αλλάξουμε σε αυτόν τον όμορφο πλανήτη, παρωχημένα συστήματα τα οποία δεν είναι πια αποδοτικά. 

Ξαναγυρνώντας πίσω στην πραγματικότητα και αφού σκουπίζεσαι από τα κατάλοιπα του ουράνιου τόξου που ξέρασε αυτός ο νοητικός μονόκερος νιώθεις εν μέρει ανανεωμένος από το ταξίδι σου στους τυχαίους προορισμούς και αναμένεις αυτό το πακέτο να κάνει μερικές ακόμα στάσεις που θα πυροδοτήσουν τα επόμενα ταξίδια σου έξω από το κουτί.

Η επιστροφή του master blaster

Έχεις αρχίσει επιτέλους και παίρνεις μπροστά στην καινούρια σου δουλεία και έρχεται η ώρα που θες να κάνεις κάποια report. Κλασσικά εικονογραφημένα θα μου πεις, ανοίγεις excel και αρχίζεις να στήνεις την πληροφορία σου. Έλα μου όμως που από κάθε τμήμα / εργαλείο παίρνεις και διαφορετικό κομμάτι και δεν θες να πεθάνεις στο data entry. Θυμάσαι πως κάποτε είχες δουλέψει λίγο με power query και power pivot. Θυμάσαι πως ήταν διαφορετικά μεταξύ τους αλλά με κάποιο τρόπο (data model) συνδέονταν και πάντα τα μπέρδευες στις αναζητήσεις σου στο google. Οπότε, μετά από ένα δύο μάταια τηλεφωνήματα σε φίλους οι οποίοι δουλεύουν το power bi καθημερινά και θα μπορούσαν να σου δώσουν μια δυο ιδέες για το πως να δομήσεις την αναφορά σου, καταλήγεις στον παλιό πατροπαράδοτο αλάνθαστο τρόπο επίλυσης γρίφων - το κάνεις μόνος σου.

Για αρχή ενεργοποιείς το power pivot στο excel του pc σου στη δουλειά κάπως έτσι αν και εν τέλει τη δουλειά την κάνεις από το power query χωρίς να χρειαστεί να στήσεις ένα data model με one to many συνδέσεις από τον έναν πίνακα στον άλλο. Στη συνέχεια σκέφτεσαι ότι θα μπορούσες να τραβάς την πληροφορία που θες από το redmine απευθείας αλλά δεν ήθελες να αποθηκεύσεις τον προσωπικό σου κωδικό στο excel. Καταλήγεις να κάνεις export σε csv από το redmine όλη την πληροφορία που θα χρειαστείς. Θυμάσαι σε αυτή τη φάση ότι για κάποιο μυστήριο λόγω αν δεν έχεις ρυθμισμένο στην Ελληνική το μενού του redmine δεν εμφανίζονται σωστά οι Ελληνικοί χαρακτήρες στο export. Ειλικρινά απορείς ποιος χρησιμοποιεί το redmine στα Ελληνικά και πως στην ευχή κάνει αναζήτηση για κάποιο bug/απορία στο google όταν το χρειαστεί αργότερα ώστε να βρει μια σοβαρή λίστα αποτελεσμάτων. Το ξεπερνάς με workaround γιατί δεν έχουμε την τελευταία έκδοση που να συμπεριλαμβάνει αυτό το feature της redmine και αρχίζεις να αλλάζεις από Αγγλικά σε Ελληνικά και τούμπαλιν όποτε χρειάζεται να κάνεις εξαγωγή κάποιων csv. 

Προχωράμε, έρχεται η ώρα (όχι που πληρώνουμε) που θα χρειαστεί να φτιάξεις τους πίνακές σου από την αρχή. Έχεις κάνει όμως ήδη τόση δουλειά στις συναντήσεις σου με άλλους συναδέλφους. Παίρνεις λοιπόν τον πίνακα που στις γραμμές του έχει τίτλους εργασιών, στις κολώνες του έχει τίτλους θέσεων και στο κυρίως περιεχόμενό του έχει τιμές DRASCI και λες ωραία τι έχουμε έδω; Έχουμε μια μορφή χεράτου Pivot και αν θα ήθελες να απομονώνεις υποσύνολα πίνακα θα χρειαστεί είτε να φτιάξεις τους υποπίνακες στο χέρι, είτε να φιλτράρεις τον παρόντα πίνακα είτε να σκεφτείς κάτι πιο έξυπνο. Ψάχνεις λοιπόν και βρίσκεις τρόπο για να κάνεις unpivot τα δεδομένα αυτά κάπως έτσι. Τι έφτιαξες τώρα; Έφτιαξες έναν πίνακα ο οποίος αντί να έχει τριανταφεύγα στήλες έχει τρεις (εργασία, τίτλος, DRASCI) και απλά επεκτάθηκαν οι γραμμές επαναλαμβάνοντας όσες φορές χρειάζεται τις κοινές τιμές στις πρώτες δύο κολώνες. Μάλιστα, όλα αυτά τα έκανες χωρίς να κάνεις λάθος χεράτα και το έκανες συστημικά σε δύο λεπτά. Δεν ξεχνάς ότι αυτό το εργαλείο δεν είναι τόσο χρήσιμο για μικρές βάσεις δεδομένων αλλά ακολουθώντας τις καλές πρακτικές δεν φορτώνεις τα δεδομένα σε κάποιο excel-ό-φυλλο αλλά τα κρατάς μόνο σαν connection για να είναι πιο γρήγορη η φόρτωση του αρχείου. 

Δεν σου φτάνει όμως μόνο αυτό θες να συνδέσεις και άλλους πίνακες σε αυτόν τον master (όχι blaster) πίνακα ώστε να μπορείς να κάνεις έξυπνες ερωτήσεις (query) και να παίρνεις τα υπο-σετ δεδομένων που σε ενδιαφέρουν. Ωραία λες, πως διάολο το έκανα αυτό πριν 6 χρόνια; Ανάλογα την έκδοση του excel σου είχες και άλλο τρόπο αλλά από το '16 και μετά (εδώ έχεις ένα λόξιγγα με το '50-'60 και μετά) κάνεις ένα ωραιότατο merge στους πίνακές σου από το data > get & transform > new query > merge queries και αρχίζεις και συνδέεις με left outer join τον Master πίνακά σου με τους ενδιάμεσους που φέρνουν κάποια ακόμα πληροφορία στο παιχνίδι. Κοντοστέκεσαι καταλαβαίνεις τι κάνει ακριβώς το left outer join και λες αυτό κάτι μου θυμίζει. Ψάχνεις λίγο ακόμα και ναι πέφτεις πάνω σε αλγεβρικές δομές που είχες κάνει κάποτε στο πρώτο σου πτυχίο, ένα δάκρυ κυλαει και αναφωνείς σαν άλλος τζιμάκος κουφάλα δημιουργέ τα πάντα εν σοφία εποίησες.

Φτάνεις σε ένα σημείο που θες να προσθέσεις αυτόματα δυναμικούς συνδέσμους για τα issues του redmine που έχεις εντοπίσει ως σχετικά αλλά ανακαλύπτεις ότι στο power query δεν υπάρχει δυνατότητα με απλό τρόπο να δημιουργήσεις hyperlink όπως τα θες. Λες ένα challenge accepted και μετά από ένα δύο μαιμουδιάρικες κινήσεις η δουλειά έχει ολοκληρωθεί. Τώρα πλέον μπορείς να φτιάχνεις sub-report όποτε το επιθυμείς με clickable links και το βασικότερο όποτε ανανεώνεις τα csv exports σου από το redmine στον φάκελο που διαβάζει αυτό το excel, θα έχεις με το πάτημα τριών πλήκτρων (ctrl+alt+f5) την πληροφορία που θες, όπως την θες με την σειρά που τη θες.

Κύκλοι, τούβλα και αναζήτηση νέων ορίων

Το πρώτο τρίμηνο του '21 έχει πάει αρκετά καλά αθλητικά και αν δεν σου τα λέει στραβά το strava σου έφτασες επιτέλους στο ίδιο fitness level που ήσουν πριν δύο χρόνια, την καλύτερη φυσική σου κατάσταση ever δηλαδή. Έναν ακόμα χρόνο να σου έπαιρνε και θα σιγοτραγουδούσες στον εαυτό σου το θές να με φτάσεις όμως είσ' εκεί που ήμουνα πριν τρία χρόνια που έλεγαν και οι txc.

Ναι οκ, αλλά και τι έγινε, έχεις ξαναφτάσει σε αυτό το επίπεδο, τρέχεις από το ΄16 δεν είναι ότι θα αλλάξει κάτι ριζικά, άντε να γίνεις λίγο ακόμα καλύτερος τεχνικά ή λίγο πιο γρήγορος. Και εδώ είναι κυριολεκτικά σαν να ακούς την αδερφή σου να σου λέει να μην γίνεσαι μηδενιστής με τα επιτεύγματά σου για μια ακόμη φορά. Τι να κάνεις όμως που σε καβαλάει ο διάολος και θες να προκαλέσεις κι άλλο τον εαυτό σου και όχι απαραίτητα μόνο στο τρέξιμο; Το θέμα σου δηλαδή δεν είναι ο μηδενισμός, είναι το ότι πλήττεις εύκολα, είναι η αίσθηση της νέας πρόκλησης, το να τραβήξεις τον εαυτό σου σε ένα νέο επίπεδο, κυρίως πόνου και ιδρώτα ... γιατί τι είναι ο πόνος άλλωστε παρά μια τελική υπενθύμιση ότι είσαι ζωντανός. (τσίζι μπατ ρίαλ)

Τι έκανες λοιπόν γι αυτό; Ότι κάνει κάποιος όταν δοκιμάζει καινούριους τομείς, μεγάλες ανόητες κινήσεις. Μετά από άπειρες ώρες συζητήσεων, αναζητήσεων, συγκρίσεων και οδηγιών από τον φίλο σου τον (σούπερ) Μάριο καταφέρνεις να αγοράσεις ή μάλλον να προγραμματίσεις να αγοράσεις (αν όλα πάνε καλά) το κατάλληλο - ελαφρώς ακριβό - δίτροχο μηχανισμό βασανιστηρίων την ερχόμενη εβδομάδα. Ω ναι, πιθανότατα θα αποκτήσεις μια κούρσα, ένα όχημα που θα σε φέρει ένα βήμα πιο κοντά στην τρέλα και ένα ακόμα πιο κοντά σε μελλοντικά τρίαθλα. Καλά εντάξει ας ηρεμήσεις λίγο, το πιθανότερο είναι να κάνεις βόλτες όπου σε βγάλει ο δρόμος και σιγούλια σιγούλια να γίνεις στοιχειωδώς καλός στην ποδηλασία ώστε να ξεκινήσεις τα τούβλα (bricks) πιο συστηματικά και να μπορέσεις να πας ποδηλατάδες με τον Μάριο. Ένα βήμα τη φορά όμως, πρώτα θα χρειαστεί να γίνεις καλός στο ποδήλατο και έπειτα να προσπαθήσεις να μην πνιγείς στο τρίτο κομμάτι των τριάθλων αν πούμε ότι θα φτάσεις κάποια στιγμή και σε αυτό το επίπεδο.

Ένα καινούριο κομμάτι τρέλας ξεκινάει, αυτή την τρέλα που ένιωθες σε κάθε σου βήμα στον πρώτο σου μαραθώνιο. Παρότι είχες κάνει μια στοιχειώδη προπόνηση, δεν ήξερες το δρόμο, τις ανηφόρες, την κούραση, τα μπινελίκια, τη χαρά, και τη λύτρωση στο τέλος του αγώνα δηλαδή σε ένα βαθμό δεν ήξερες τον εαυτό σου ή μάλλον το πως αντιδράς σε συγκεκριμένα στίμιουλάι. Αυτή τη φορά θα προσπαθήσεις να κάνεις την απαραίτητη έρευνά σου (για την ακρίβεια την έχεις ξεκινήσει ήδη) ώστε να μην τραυματιστείς κυνηγώντας την νέα σου τρέλα.

Στην επέκταση της ζώνης άνεσής σου λοιπόν, στους νέους κύκλους (όχι αυτούς) τρέλας και στους άπειρους παραλληλισμούς των αθλητικών σου δραστηριοτήτων στους υπόλοιπους τομείς της ζωής σου.

Ηχητικό background τίτλων τέλους (ή αρχής, όπως το πάρει κανείς) από τις αγαπημένες βασίλισσες