Ποιος κοιμάται τελικά;

Θυμάσαι πάντα να είσαι εκείνος που ξυπνούσε πρώτος απ΄ όλους, αυτός ο πρωϊνός τύπος που ο πολύς κόσμος γουστάρει να μισεί. Συνήθως δεν πίνεις καφέ αλλά πίνεις π.χ. κοακόλα που έχει καφείνη και γενικά έχεις την φήμη του κοκάκια ή του μεθαμφέταμιν-άντικτ. Όντας όμως μια ζωή καθαρός από κάθε μορφής ουσία καπηλεύεσαι την ατάκα του Νταλί "I don't do drugs, I am drugs" ως απάντηση στο "τι ναρκωτικά παίρνεις πρωί-πρωί" που συχνά πυκνά σε ρωτάνε φίλοι και γνωστοί. 

Κυριακή χαράματα πιάνεις τον εαυτό σου να ξυπνάς τρείς το πρωί (ναι Μαζώ) χορτάτος από ύπνο μετά από μόλις τρεις ώρες ύπνου και λες στον εαυτό σου - κάπου ώπα - πρέπει να κοιμηθείς. Στρώνεις τη μοναξιά σου στο κρεβάτι για κανένα πεντάωρο ακόμα και με τα πολλά σηκώνεσαι γύρω στις επτάμιση-οκτώ αγανακτισμένος. Τι θα γίνει με την πάρτη σου; Γιατί δεν μπορείς να κοιμηθείς; Τι πρέπει να κάνεις τέλος πάντων για να σε κουράσεις και από που διάολο πηγάζει τόση ενέργεια;

Ψυχραιμία, τα πράγματα είναι απλά. Το έχεις ψάξει αρκετά στο παρελθόν και καταγράφοντας τις ώρες που κοιμάσει vs του τι κάνεις μέσα στην ημέρα σου έχεις φτάσει σε ένα πολύ καλό ποσοστό καλού ύπνου κάθε βδομάδα. Έχει μάθει πλέον να κοιτάς τι έκανες τις τελευταίες 5-6 μέρες, για να δεις αν είναι δικαιολογημένη η κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι ή αν χρειάζεται να ψάξεις αν είναι κάτι πιο βαθύ που σε λερώνει που έλεγε και ο Θάνος και να κάνεις τις αντίστοιχες διορθώσεις. 

Την τελευταία εβδομάδα ήσουν σε πολύ χαλαρό μουντ από άποψη δουλειάς και το μόνο που έκανες είναι να τρώς να περπατάς και να τρέχεις (άντε και κανά δυο άλλα πράγματα αλλά μην αποσυγκεντρώνεσαι). Μάλιστα αυτή τη βδομάδα ξεκίνησες να τρέχεις τρεις φορές την εβδομάδα και σιγά σιγά να κουράζεις σωματικά λίγο περισσότερο τον εαυτό σου. Αυτό από μόνο του θα έπρεπε να σου δίνει καλύτερα σέσιονς ύπνου και ως ένα βαθμό μέσα στη βδομάδα σου δεν έπεσες κάτω από επτά ώρες ύπνου.  Άλλος παράγοντας είναι η σωματική άσκηση, αλλά το καλύπτεις και αυτό με το στόχο για δέκα χιλιάδες βήματα τη μέρα είτε περπατώντας είτε τρέχοντας. Το Σάββατο όμως κοιμήθηκες σχεδόν εννιά ώρες και απ' ότι φαίνεται αυτό επηρέασε σε ένα βαθμό τον ύπνο της Κυριακής. Ένας ακόμη παράγοντας είναι το πόσο αργά ή το πόσο βαριά-δύσπεπτα τρως, αλλά με ρύζι ψάρι και ιταλική πίτσα (χωρίς λάδια κλπ) αρκετές ώρες πριν την ώρα του ύπνου σου την προηγούμενη ημέρα καταλήγεις ότι ούτε αυτός ο παράγοντας θα μπορούσε από μόνος του να επηρεάσει την βραδινή σου σιέστα. Είχες κλασικά το κινητό κοντά σου με το "μπλε" του φως να σε προγραμματίζει υποσυνείδητα ότι είναι μέρα αλλά όχι για πολύ ώρα όπως άλλες μέρες πριν κοιμηθείς. Όμορφα, άρα είναι κάποιος συνδυασμός μιας ή περισσοτέρων μεταβλητών που έτυχε (;) να αθροίσουν στο χθεσινοβραδινό αποτέλεσμα.

Οκ, έχουν γίνει έρευνες που λένε ότι "είναι στο dna σου" το να είσαι πρωινός ή βραδυνός τύπος αλλά μπορείς σε μεγαλύτερο βαθμό από αυτό που νομίζεις να ελέγξεις τον ύπνο σου και ως ένα βαθμό το κάνεις. Τι είναι ο ύπνος όμως; Απλοικά είναι μια φυσιολογική κατάσταση στην οποία είναι ανάγκη να βρισκόμαστε ώστε να χαλαρώνει εγκέφαλος και το σώμα ώστε να αυτοδιορθωθούν και να προετοιμαστούν για την επόμενη ημέρα. Ο οργανισμός μας, σου λέει, ακολουθεί κάποιους κύκλους τους λεγόμενους κιρκαδικούς. Ένα κομμάτι αυτών των κύκλων αφορά και τον ύπνο και μάλιστα έχεις υπο-κύκλους (όχι δεν βλέπω κύκλους) που έχουν περίπου διάρκεια μιάμιση ώρα (90-120 λεπτά εξαρτάται από το πόσο "ζώο" είσαι κάθε μέρα). Γι αυτό πχ αν κοιμηθείς οκτώ ώρες που προτείνουν οι γιατροί δεν νιώθεις ότι χόρτασες ύπνο αλλά αν κοιμηθείς επτάμιση (5x1,5) ή εννιά ώρες (6x1,5) ή ακόμα και τρεις ώρες (καλή ώρα σήμερα) νιώθεις χορτάτος και ξεκούραστος. Κάποιες φορές όμως σπας αυτόν τον κύκλο σε κάποιο ακατάλληλο σημείο του και ξυπνάς "στραβά", σαν υπολογιστής, που ενώ ήσουν στα μισά του software update του, κόπηκε το ρεύμα και με το που ξαναπήρε μπρος σου τράβηξε μια ωραιότατη μπλε οθόνη του θανάτου με τον κλασσικό ήχο αποτυχίας. Δεν είναι σε κάθε άνθρωπο του ίδιου μήκους και μάλιστα δεν είναι ούτε στον ίδιο άνθρωπο σταθερού μήκους αυτοί οι κύκλοι. 

O Νταλί και άλλοι φημολογείται ότι ήθελαν να εκμεταλλευτούν την υποσυνείδητη κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο εγκέφαλος λίγο πριν κοιμηθεί βαθιά. Φήμες θέλουν λοιπόν τον Νταλί να κάθεται σε μια καρέκλα κρατώντας ένα κλειδί στο χέρι του, πέφτωντας για ύπνο. Αν έπεφτε σε βαθύ ύπνο οι μύες του χεριού του χαλάρωναν με αποτέλεσμα το κλειδί να πέφτει στο πάτωμα και με τον γδούπο να ξυπνά έτοιμος να ζωγραφίσει το ζωηρό όνειρο που είχε μόλις δει. Μαζοχιστικό αλλά μάλλον αποτελεσματικό θα έλεγε κανείς. Αντίστοιχες ιστορίες κυκλοφορούν για τον Έντισον ο οποίος έμπαινε σε μια υπναγωγική κατάσταση κρατώντας μεταλλικές μπάλες αντί για το κλειδί του Νταλί.

Ψάχνεις να ξαναβρείς τις ονομασίες των καταστάσεων του ύπνου από ελαφρύ, σε βαθύτερο και σε REM (όχι του losing my religion, του Rapid Eye Movement) και καταλήγεις σε αυτό εδώ το διαμαντάκι στο τέλος του οποίου βλέπεις μια αναφορά σε έργο του MIT (του πανεπιστημίου των μασατσούτσετς ντε {και πάντα σου σκάει το τραγούδι των Dropkick Murphys}) το οποίο προσπαθεί να χακάρει τον ύπνο σου. 

Διαβάζεις λίγο ακόμα και βλέπεις ότι όχι μόνο μπόρεσαν να καταγράψουν τα μικρο-όνειρα αλλά κατάφεραν και να κατευθύνουν αντίστοιχα όνειρα μέσω συγκεκριμένων κατάλληλα χρονικά τοποθετημένων ερεθισμάτων βελτιστοποιώντας την παραγωγικότητα του ανθρώπου-πειραματόζωου. Τρείς ώρες αργότερα χαμένος κάπου στον κόσμο του future lab του ΜΙΤ θυμάσαι ότι είχες και ένα σκάμμα ανοιχτό για κάμποσες ώρες και ήρθε η ώρα να ξεσκονιστείς. Κλείνεις βιαστικά πηγαίνοντας για το τρίτο τρέξιμο της εβδομάδας σου προετοιμάζοντας στο βέλτιστο τον ύπνο σου για σήμερα το βράδυ.

Το ιστορικό της πλήξης

Ένα σαββατοκύριακο φτάνει στο τέλος του και εσύ βρίσκεσαι αντιμέτωπος για ακόμη μια φορά με τις λευκές σελίδες του blog σου. Σήμερα θα κινηθείς χωρίς θέμα και θα πάς με τη ροή ή go with the flow που λέν' και οι βασίλισσες της λίθινης εποχής.

Ξύπνησες αργά, χωρίς διάθεση και αποφάσισες να ξαναρχίσεις τις αναπνοές υπό τις οδηγίες εκείνου του τρελού Ολλανδού που είχες βρει σε κάποια παλιότερη αναζήτησή σου. Δέκα λεπτά αργότερα με ελαφρώς καλύτερη διάθεση αποφασίζεις να πας για ένα δεκαράκι αλλά πατάς σνουζ στο yoga warm-up και όφ του δε στριτ γιου γκό.

Πενήντα-πέντε λεπτά αργότερα έχεις μόλις τελειώσει με το εννιάρι σου (ναι τα παράτησες για ακόμη μια φορά στο τέλος δήθεν γιατί δεν είχες ανάσες) με λίγη παραπάνω ένταση απ' ότι συνήθως και μετά από τα δεκαπέντε λεπτά διατάσεων-γιόγκα-ο-θεός-να-την-κάνει βούτηξες με τα μούτρα σε δυο zinger από τον θείο Σάντερς.

Στέκεσαι λίγο εδώ και σε ξαναδιαβάζεις, το εννιάρι που μόλις έγραψες σου θύμησε μια animated ταινία που αξίζει το ΩΜ (Ώναραμπουλ Μένσιον) της. Διώχνοντας με επιτυχία αυτόν τον εγκεφαλικό λόξιγκα έρχεται ένας ακόμα στη σειρά. Αυτή τη φορά στέκεσαι στη φράση εγκεφαλικός λόξιγκας και προσπαθείς να εντοπίσεις που την είχες ακούσει αυτή την ατάκα για πρώτη φορά. Νομίζεις ότι το είχες ακούσει σε κάποιο βίντεο από auditions κάποιας μεγάλης μπάντας είτε Dream Theater ή Metallica. Μερικές αναζητήσεις και μια βιντεοκλήση αργότερα ακόμα δεν έχεις βρει το video snip που σε ενδιαφέρει. Ω-γουέλ θα το ξαναπετύχεις αργότερα...

Πίσω στο σκάμμα αυτή τη φορά με τον χορό της αιωνιότητας να παίζει στο background. Σε μια σχεδόν μέταλ-τζαζ διάθεση αρχίζεις να ανατρέχεις στην τελευταία σου εβδομάδα. Ήταν μια εβδομάδα αναμονής, μια εβδομάδα μετάβασης από μια εργασιακή κατάσταση και προετοιμασίας για μια άλλη. Συναντάς πολλούς ανθρώπους καθημερινά μεταφέροντας το μήνυμα της εξόδου σου. Παρατηρείς πως αντιδρούν πραγματικά οι άνθρωποι τώρα που δεν έχουν κυριολεκτικά να περιμένουν τίποτα άμεσο από σένα και όπως θα ανέμενες υπάρχουν συγκλονιστικές διαφορές στη συμπεριφορά ορισμένων. Διαλέγεις και "κρατάς" αυτούς, οι οποίοι παρότι συνεργαστήκατε στενά δεν μετέβαλαν την συμπεριφορά τους μετά την μεταφορά του μηνύματος εξόδου.

Σε μια διάθεση να μην βγεις σαν άλλη Χαρούλα με το φεύγω της, καταπιάνεσαι αυτή αλλά και την προηγούμενη αυτής εβδομάδα με το να εκπαιδεύσεις κοντινούς και μη συνεργάτες ώστε να αυτονομηθούν μεταφέροντάς τους τα bare necessities. Σοκάρεσαι ακόμη μία φορά πραγματικά με το πόσο λίγα μπορεί να γνωρίζει ο κόσμος με την συνειδητή και δομημένη μάθηση, online βλπ. udemy, coursera, masterclass, lynda... και μη, την τεχνολογία βλπ. κοντόκοβα ή το πόσο μπλοκαρισμένοι μπορεί να είναι από τον όγκο δουλειάς που τους έχει ανατεθεί χωρίς να παίρνουν συνειδητά πέντε λεπτά (ιδανικά ακούγοντας το take five) και να οργανώσουν-ιεραρχήσουν τα tasks-προβλήματα που τους ανατίθενται. 

Θυμάσαι την τελευταία Παρασκευή στην οποία είχες θέσει ως στόχο να μείνεις απόλυτα ψύχραιμος (σε μουντ δεν θα βρίσω) και αν γίνεται να μην ανοίξεις pc & email. Πόσα λίγα ήξερες ... και pc άνοιξες, και emails έστειλες και σε call μπήκες ... δηλαδή κάποιοι άνθρωποι είναι απλά αδιόρθωτοι και ανε-πήδηκτοι. Τίποτα δεν θα πτοούσε όμως την έξοδο, την γιορτή σου. Παίρνεις λοιπόν κανένα κιλό σοκολατάκια για τις περισσότερες διευθύνσεις και φροντίζεις να πάρεις και κάτι τις αλμυρό για την στενή ομάδα του γραφείου σου. Γιατί αν δεν είναι going out in style να μυρίζει τσικνοπέμπτη γενάρη μήνα το γραφείο τότε τι είναι; Σαν άλλος κύριος (Στράτο μου) φεύγω λοιπόν την ώρα μηδέν από το γραφείο με ένα αίσθημα ανάλαφρης χαρμολύπης. 

Ανατρέχεις στο πρόγραμμα που είχες φτιάξει για την καινούρια χρονιά και βλέπεις πως έχεις ήδη μείνει αρκετά πίσω σε ένα e-course που ξεκίνησες επειδή σαν άλλη Σωσώ απλά έπληττες. Από την άλλη κατάφερες να ξαναζεστάνεις την συνήθειά σου να διαβάζεις (και εκτός εξεταστικών) και έχεις βάλει στην ρουτίνα σου το διάβασμα όσο λίγο και αν είναι κάθε φορά πέντε, δέκα ή το πολύ είκοσι σελίδες. Ξαναξεκινάς και το τρέξιμο δομημένα για ένα μήνα και ας "φωνάζει" ο συνοδοιπόρος σου στο τρέξιμο ότι είσαι αργός και ότι δεν τρέχουμε μαζί πια. Σε μια τάση καταναλωτικής μανίας έχεις καταλήξει με καμιά δεκαριά καινούρια βιβλία τα οποία έχεις βάλει στόχο να τα διαβάσεις το '21 και κάπου εδώ γέλασες, σκεφτόμενος ότι σε φυσικό βιβλίο ο μέσος όρος σου ανά χρονιά είναι το πολύ 2-3.

Στα ΩΜ της εβδομάδας ένα πολύ ενδιαφέρον Gate note που αφήνει μια αισιόδοξη νότα για το '21. Ένα βίντεο για το πως να μιλάς και οι άλλοι να σε ακούνε του Θησαυρού (όνομα και πράμα) από φίλο σου το οποίο στο έστειλε κατά τη διάρκεια ακόμης μια κλήσης. Ένα βίντεο του Τιμ Φέρρις στο Ted από τα παλιά που μιλά για τη ζωή του δείχνοντας πως ξεπερνά το φόβο και πως μαθαίνει τα πάντα (αποδοτικά), και ο λόγος που σε έκανε να αγοράσεις την τετράωρη εργάσιμη εβδομάδα (στη δεκάδα που λέγαμε). Και τέλος ένα λίγο πιο αναλυτικό βίντεο-lecture για το πως δουλεύει το blockchain.

Κοντόκοβα σε γραφικές διεπαφές με τρίτους τύπους

Τι τίτλος είναι αυτός πάλι; Μήπως πάλι έγινες πολύ σύνθετος για το ευρύ κοινό; Πως διάολο περιμένεις να καταλάβουν το χούμορ σου χωρίς να τους το εξηγήσεις; Και αν τους τον εξηγήσεις μήπως παύει πλέον να είναι τόσο αστείος ο τίτλος; Ω - γουέλ, ταφ λακ μάι ντίαρ φρεντ. Έπεσες στην παγίδα και είσαι ήδη στο σκάμμα οπότε σκάσε και κολύμπα που έλεγε και "η" Σπυριδούλα. 

Σήμερα μιλάς πρακτικά για την εμπειρία σου με αυτά τα μυστήρια γκούι (GUI) ή αλλιώς αυτές τις διεπαφές, οι οποίες είναι σχεδιασμένες ώστε ο όχι και τόσο μέσος πίθηκος (χρήστης) να μπορεί να αλληλεπιδράσει, μέσω ενός γραφικού περιβάλλοντος, με το μηχάνημα που στέκει εμπρός του και αναμένει πειθήνια τις εντολές του. Α πολύ ωραία, κατάλαβες (;) τι είναι οι γραφικές διεπαφές με τρίτους τύπους, με προφανείς χιουμοριστικές αναφορές στην ταινία του Στίβεν και στο δίσκο των Ημισκουμπρίων. Τι είναι αυτά τα κοντόκοβα όμως;

Όσα χρόνια ασχολείσαι με αυτά τα γκούι προσπαθούσες πάντα να βρείς τον πιο γρήγορο τρόπο να κάνεις οποιαδήποτε εργασία σου. Παίρνεις πάντα ξεκάθαρη θέση υπέρ του πληκτρολογίου έναντι του τάγματος του ποντικιού κάνοντας ένα βήμα πίσω στην τεχνολογία για να κερδίσεις περισσότερο χρόνο για περισσότερες εργασίες σου στην ίδια τεχνολογία. Τα θετικά του ποντικιού είναι ότι μπορεί γρήγορα να σε μεταφέρει από ένα παράθυρο εφαρμογής σε ένα άλλο ή από ένα σημείο του παραθύρου σε ένα άλλο, θυσιάζοντας όμως στην ακρίβεια του σημείου αν προσπαθήσεις να κινηθείς πιο γρήγορα, εκτός και αν είσαι gamer με υψηλή τιμή στο προσωπικό σου APM. Άρα, είσαι υπέρμαχος της μετρικής του WPM, των λέξεων ανά λεπτό και εν γένει του KPM, keystroke per minute (μάθε και συ να πληκτρολογείς γρηγορότερα εδώ ή εδώ). Τα shortcuts, τα κοντόκοβα ντε, γίνονται οι αγαπημένοι συνδυασμοί πλήκτρων σου και σιγά σιγά περνούν από το σύστημα 2, του αργού και αναλυτικού μέρους του εγκεφάλου σου, στο σύστημα 1, το ωτοματίκ το διαισθητικό. 

Αρχίζουν να γίνονται πολλά αυτά τα κοντόκοβα και αναγκάζεσαι να κρατάς τα αγαπημένα σου στο onenote σε μια λίστα ανά είδος λογισμικού. Ωραία, και τι να κάνεις τώρα για τον αναγνώστη σου; Έχεις δώσει ήδη σχετικούς συνδέσμους στους φίλους και γνωστούς σου αλλά τώρα τι; Έχει νόημα να αραδιάσεις δύο σελίδες κοντόκοβα που δεν θα χρησιμοποιήσουν ποτέ; Θα μπορούσες όμως να φυτέψεις την ιδέα στα κεφάλια τους, δίνοντας δύο τρία μικρά tease και σιγά σιγά να αλλάξουν προς το καλύτερο (;) ή έστω προς την πιο γρήγορη-αποδοτική έκδοσή τους. 

Πάμε λοιπόν, στο πρώτο στάδιο στο περιβάλλον των windows. Δεν δέχεσαι ο κόσμος να μην ξέρει τον συνδυασμό των πλήκτρων alt και tab που σε μεταφέρει γρήγορα από το ένα παράθυρο στο άλλο. Ούτε λόγος για το windows key + tab που σου επιτρέπει να διαχειρίζεσαι και περισσότερα παράθυρα από παράλληλα εικονικά περιβάλλοντα παραθύρων. Εδώ αρχίζεις να προτείνεις το ctrl + c που σε βοηθάει να κάνεις αντιγραφή κειμένου ή αρχείων και το ctrl + v που σου επιτρέπει να κάνεις επικόλληση. Σε λίγο πιο προχωρημένους προτείνεις και το ctrl + alt + v για να διώχνεις πιθανές κρυφές μορφοποιήσεις κειμένων που μεταφέρονται από άπειρους πιθήκους ιδίως σε επεξεργασίες κειμένων ιστοσελίδων και του word. Πόσος πόνος, το ω-σι-ντι σου στο κόκκινο πραγματικά με αυτά τα bullets και τα κείμενα διαφορετικού μεγέθους στην ίδια παράγραφο κειμένου. Πάρε και ένα λίγο πιο σύνθετο κοντόκοβο, ctrl+shift+N το αντίστοιχο της σκούπας δωματίου που καθαρίζει από τα περιττά formatting των κειμένων.

Πάμε παρακάτω. Το δεύτερο στάδιο κοντόκοβων εκμεταλλεύται τα F-Keys, έι κέι έι φάκιν κιζ, αυτά τα "άχρηστα" πλήκτρα που υπάρχουν στο πάνω μέρος του πληκτρολογίου σου. Μαθαίνεις λοιπόν για το F1 της βοήθειας, το F2 της επεξεργασίας και το F3 της αναζήτησης. Αρχίζεις να μιλάς απευθείας στην ψυχή του φίλου που έχει λιώσει στο αριστερό και δεξί κλικ στο excel, και αγνοεί τις ευγενικές υποδείξεις του λογισμικού που του δείχνει τα προτεινόμενα κοντόκοβα.

Τρίτο στάδιο, αρχίζεις να περνάς στον κόσμο του υπερφυσικού και οι φίλοι σου αρχίζουν να σταματάνε να δίνουν σημασία στο τι πληκτρολογείς και απλά σε αφήνουν να κάνεις τη δουλειά τους γρήγορα ευχαριστώντας σε στο τέλος. 

Πόσες φορές έχεις παρακολουθήσει μικρούς πιθήκους να γράφουν με μικρούς χαρακτήρες μια ολόκληρη φράση την οποία στο τέλος της την σβήνουν ολόκληρη χαρακτήρα-χαρακτήρα - με επαναλαμβανόμενους χτύπους του backspace οι οποίοι δίνουν επαναλαμβανόμενες γροθίες στο ω-σι-ντί σου - γιατί πολύ απλά σκέφτηκαν ότι θα ήθελαν να την είχαν γράψει με κεφαλαία ή με camel-case. Ποια είναι η λύση σε αυτή τη μάστιγα χαμένου χρόνου ρωτάς; Αν είσαι στο word επιλέγεις το κείμενο που σε ενδιαφέρει (ctrl+shift+home ή ctrl+shift+end ή ctrl+shift+δεξί/αριστερό βέλος) και έπειτα χτυπάς τον μαγικό συνδυασμό των shift+F3 ο οποίος κάνει αυτό που λέμε toggle την κατάσταση του κειμένου σου από μικρούς χαρακτήρες σε κεφαλαίους χαρακτήρες και τέλος σε camel-case χαρακτήρες.

Άλλες τόσες φορές έχεις δει κόσμο να επιλέγει το πρώτο κελί μιας λίστας στο excel και συνεχίζοντας σκρολλάροντας για πάντα μέχρι να φτάσουν στο τέλος της. Αρκετές φορές τους γλυστράει κατά λάθος το δάχτυλο από το αριστερό πλήκτρο του ποντικιού τους και η ατελείωτη επιλογή ξεκινάει πάλι από την αρχή. Τρείς ώρες αργότερα έχουν καταφέρει να επιλέξουν τη λίστα που επιθυμούν για να την κάνουν ό,τι θέλουν. Οκ μου λες. Υπάρχει πιο γρήγορος τρόπος για να κάνουμε αυτή τη δουλειά; Ναι φίλε μου, επιλέγεις με το ποντικάκι σου το πρώτο (leftmost "αριστερότερο" - topmost "πανωτερότερο" κελί) και παρατάς το ποντίκι στην ησυχία του. Έπειτα αν τα κελιά σου με περιεχόμενο είναι συνεχόμενα και δεν έχουν κενά κελιά μεταξύ τους (θα έπρεπε να είναι συνεχόμενα αν με ρωτάς), τότε χτυπάς το κοντόκοβο ctrl+shift+βέλος κάτω. Αν τώρα, σου έχουν δώσει μια κάθετη λίστα που περιέχει κενά κελιά, τότε πάλι επιλέγεις το πρώτο κελί και χτυπάς το κοντόκοβο ctrl+shift+end. Μόλις έσωσες τον εαυτό σου από τρεις ώρες μείον 3 δευτερόλεπτα. Καλωσήρθες στην τέταρτη διάσταση.

Πάμε τώρα σε μερικά ώναραμπουλ μένσιονς ΩΜ (όχι η μονάδα μέτρησης του ρεύματος ούτε το λεκτικό μάντρα του ινδουισμού συγκεντρώσου). 

ΩΜ-1. Μην είσαι εκείνος ο τύπος ο οποίος κλείνει ή κάνει μινιμάιζ ένα-ένα τα παράθυρα του υπολογιστή σου για να βρεθείς στο desktop και να βρεις το ρημάδι το αρχείο που είχες αποθηκεύσει στην θάλασσα αρχείων (πόσο πόνο έχουν δει τα μάτια μου πραγματικά) που όπως θα έλεγε και ο Ξιφουνόν είναι ατάκτως ερριμμένα. Μπορείς να πληκτρολογείς windows key+D (από το D-esktop ντε).

ΩΜ-2. Δεν χρειάζεται να κάνεις κατ-πάστε το κείμενο που μόλις έγραψες και ξαφνικά αποφάσισες να το μεταφέρεις δυο προτάσεις πιο πάνω διαλύοντας οποιοδήποτε formatting παραγράφων, bullets και γενικότερα του εγγράφου σου. Επέλεξε το κείμενο που θες και πάτα το κοντόκοβο alt+shift+βέλος πάνω, τόσες φορές όσες φορές χρειάζεται για να μεταβεί εκεί που θες η πρόταση.

ΩΜ-3. Καρφίτσωσε στις πρώτες τρεις-τέσσερις θέσεις της μπάρας εργασιών τις εφαρμογές που χρησιμοποιείς πιο συχνά και άνοιγε καινούρια παράθυρα αυτών με τον συνδυασμό windows key+shift+1..2..3. Έχεις πχ το chrome στο τρία και με τον αντίχειρα πατάς το windows key, με τον παράμεσο το shift key και με τον δείκτη το 3. Και έπειτα ό,τι πληκτρολογήσεις πάει απευθείας στο πεδίο της αναζήτησης. Πατάς enter και έφτασες ήδη στα πρώτα αποτελέσματα της αναζήτησής σου.

Επειδή όπως λέει και το γνωστό κινέζικο(;) ρητό αν δεν μάθεις τον άλλον να ψαρεύει θα τον ταίσεις μόνο για μία ημέρα, πάρε και ένα δυο, άντε τρεις, συνδέσμους για να μάθεις κι άλλες συντομεύσεις. Word, Excel, Windows

Ουδέν κρυπτό (;)

Σε μια προσπάθεια να μην πατήσεις και αυτή τη βδομάδα το snooze που πατάς εδώ και έξι χρόνια για αυτές τις έξι σακούλες τυχαίων (;) πραγμάτων που ... θα ... ξεσκαρτάρεις κάποια στιγμή, αποφασίζεις και εκκινείς την περασμένη Παρασκευή το σάιντ-πρότζεκτ "εκκαθάριση τώρα". Ξεφυλλίζοντας απόψε (όχι τα όνειρά σου Στράτο) τα χαρτιά και τις σημειώσεις, ανάμεσα σε κάτι μικροπράγματα (τι θα γίνει σήμερα; θα με αφήσεις να γράψω μια πρόταση αγαπητέ μου εγκέφαλε χωρίς διακοπή;) πέφτω πάνω στο μικρό κομμάτι χαρτί που βλέπεις άνωθεν. Αναρωτιέσαι, λοιπόν, τι είναι αυτό και πως σου είχε έρθει τότε η ιδέα να φτιάξεις τέτοιο;

Έχεις να κάνεις με ένα αλφάβητο ή καλύτερα για μια αντιστοίχιση χαρακτήρων ενός κοινά αποδεκτού αλφαβήτου με χαρακτήρες ενός δικού σου "χειροποίητου" αλφαβήτου. Στην κρυπτογραφία μαθαίνεις ότι αυτό εμπίπτει στην κρυπτογραφία υποκατάστασης (σαμπστιτούσιο ντε). Ωραία, συνεχίζεις και δεν έχεις απαντήσει πλήρως και στις δύο σου ερωτήσεις σου αλλά τουλάχιστον ξέρεις πως διάολο λένε αυτό που δεν ξέρεις και περίπου τι είναι. 

Θυμάσαι πως είχε προκύψει όμως; Πρέπει να είχε να κάνει με ένα μυθιστόρημα που είχες διαβάσει ή κάποια μικρή αστυνομική ιστορία με κάτι ανθρωπάκια που κρατούσαν σημαίες και πρακτικά αυτοί ήταν οι αντίστοιχοι "χειροποίητοι" χαρακτήρες ενός από τους ήρωες της ιστορίας. Δεν σου είναι αρκετό όμως αυτό, ψάχνεις για λίγο στο internet με λέξεις κλειδιά cryptography with man holding flags και παίρνεις τα παπάκια σου. Σκέφτεσαι ότι πρέπει να αλλάξεις λίγο τις λέξεις και να βοηθήσεις το γούγλη να σε βοηθήσει στο νάρροου ντάουν. Αναζητάς εκ νέου με το cryptography with man holding flags novel και ως δια μαγείας (ναι Φρέντι μου έτσι ακριβώς) βλέπεις στο τρίτο αποτέλεσμα ένα τέλειο site που όχι μόνο σου βρίσκει τα ανθρωπάκια που θυμόσουν αλλά σου έχει και ένα εργαλείο κρυπτο- και αποκρυπτο- γράφησης όχι μόνο για την περίεργη αυτή γλώσσα με τα ανθρωπάκια και τις σημαίες τους. Τέλεια, παίζεις όλο χαρά για κανένα πεντάλεπτο (εικοσάλεπτο ήταν αλλά μην το κάνουμε θέμα, περνούσες καλά) με το site και ξαναγυρνάς στο σκάμμα. 

Είχες φτιάξει αυτό το αλφάβητο για να μιλάς με τους φίλους σου γραπτά χωρίς να σε καταλαβαίνει κανείς ακόμα και αν έπεφτε στα χέρια του κάποιο ραβασάκι (όχι τώρα Αλέκο μου, ποια Γωγώ και ποιος Γιώργος) αλλά και για να αποτυπώνεις στο αγαπητό σου ημερολόγιο τις σκέψεις σου χωρίς κάποιος να μπορεί να τις διαβάσει. Αργότερα μαθαίνεις ότι αρκετοί άνθρωποι που πέρασαν από τη ζωή σου είχαν φτιάξει αντίστοιχα αλφάβητα όταν ήταν μικροί. Εδώ αρχίζεις και δεν νιώθεις τόσο ξεχωριστός και γαμάτος όπως πριν ή όπως θα έλεγε και ένας φίλος σου: τι έγινε μαλάκα μου; είσαι απλά ένας ανθρωπάκος;(όχι αυτός της Τάνιας αλλά εκείνος του Βίλχελμ) 

Κάνοντας κύκλους στην άμμο, θυμάσαι μια κοπέλα σου στην Πάτρα η οποία σου είχε δείξει άφοβα τα δικά της χειροποίητα κρυπτομηνύματα όντως βέβαιη ότι δεν θα μπορέσεις να τα αποκρυπτογραφήσεις. Θυμάσαι επίσης, ότι ήξερες τότε, ότι αυτά τα ένα προς ένα συστήματα κρυπτογραφίας υποκατάστασης είναι τα πιο εύκολα να "λυθούν" και μάλιστα είχες και μια μέθοδο για να το κάνεις. Ξέρεις ότι το πιο κοινό γράμμα της Ελληνικής αλφαβήτου είναι το α οπότε έψαχνες να βρεις εκείνον τον χειροποίητο χαρακτήρα που εμφανιζόταν πιο συχνά. Έπειτα έψαξες για το ι και το κ ώστε να βρεις την πιο συχνή λέξη τριών γραμμάτων το και. Και έτσι μέσα σε ένα-δύο λεπτά σου πήρε από μπροστά σου το σημειωματάριό της γιατί ένιωσε ότι θα μπορέσεις σύντομα να διαβάσεις τι έγραφε στο αγαπητό της ημερολόγιο. Άλλη μια νίκη (νοτ) σου αγαπητό μου δεπάκι, θα την βρεις την ισορροπία σου στον "σωστό" χειρισμό των συναισθημάτων των άλλων ανθρώπων αργότερα ... υπομονή.

Τι άλλο μπορείς να θυμηθείς που να σχετίζεται με αυτή τη θεματική; Που αλλού στη ζωή σου έχεις δει κρυπτογραφημένα μηνύματα; Προφανώς και θυμάσαι την enigma και τον Μπένεντικτ (όχι τα αυγά αγαπητό μου στομάχι) στην ταινία του Imitation game στην οποία αντιλαμβάνεσαι ότι η αποκρυπτογράφηση αυτού του φαινομενικά απλού συστήματος κρυπτογράφησης χρειαζόταν μεγαλύτερη υπολογιστική ισχύ από αυτήν που διέθετε η εποχή σε συνδυασμό με κάποιον πιο έξυπνο τρόπο (σπόιλερ αλέρτ με το σχετικό μήνυμα).

Ξαναδιαβάζεις τι έγραψες παραπάνω και στέκεσαι στις λέξεις υπολογιστική ισχύ. Αυτή η ισχύ από την εποχή του enigma έχει αυξηθεί και αντίστοιχα τα συστήματα κρυπτογράφησης έχουν γίνει πιο ισχυρά. Κάποιο κύτταρο μνήμης σου έχει αρχίσει και πάλλεται. Δεν είχες δει κάποτε κάποιο (κάποιος κάπου κάποτε βγες απ το μυαλό μου) βιντεάκι στον παλιόφιλο σου τον Τεντ για το πως μπορούν να βελτιωθούν τα συστήματα κρυπτογράφησης; Ψάχνεις λίγο ακόμα και βρίσκεις τον Βίκτωρα να σου τα ξαναλέει απλά και κατανοητά πως η νέα τεχνολογία (το 2017) των κουάντουμ υπολογιστών μπορεί να βελτιώσει τα υπάρχοντα συστήματα κρυπτογράφησης.

Ακολουθώντας το νήμα (όχι του μίτου της Αριάδνης συγκεντρώσου) της σκέψης σου, σκέφτεσαι ότι υπάρχει μια κοινή λέξη εδώ, το κρύπτο. Που αλλού το έχεις δει; Όχι στον κρυπτο-νίτη του σούπερμαν αλλά στα κρυπτο-νομίσματα, τα οποία μετά το bitcoin έχουν γίνει και πολύ της μόδας. Αυτά τα νομίσματα σου πλασάρονται ως τα πλέον ασφαλή για ανώνυμες "κρυφές" συναλλαγές με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για την κακόβουλη χρήση τους σε νταρκ γουέμπ κλπ. Ξεθάβεις ακόμη ένα υπεραπλοποιημένο βίντεο για το πως δουλεύει αυτή η τεχνολογία του μπλοκ-τσέιν (τσειν τσειν τσειν που έλεγε και η Αρέθα).

Πάμε πιο πίσω, κάτι θυμάσαι ότι γινόταν στην Αρχαία Ελλάδα, και ναι μετά από λίγη αναζήτηση θυμάσαι τον μηχανισμό της σκυτάλης που χρησιμοποιούσαν οι Λάκωνες για την κρυπτογράφηση των μηνυμάτων τους. Απλός και έξυπνος μηχανισμός αλλά όχι τόσο δύσκολος να "σπάσει". 

Άλλη μια προσέγγιση έχεις δει σε ciphers όπως αυτή του Ottendorf την οποία την είχες και σε ένα επεισόδιο της βρετανικής σειράς του Sherlock ... ναι ήταν σε εκείνο το επεισόδιο του τυφλού τραπεζίτη στο οποίο χρησιμοποιούσαν ένα codebook το οποίο ήταν διαθέσιμο στο ευρύ κοινό, τον οδηγό της πόλης του Λονδίνου. Αυτή και αν ήταν ενδιαφέρουσα περίπτωση μηχανισμού, είχες λέει ένα βιβλίο και έβλεπες σε ένα τοίχο ένα μήνυμα με σετ αριθμών. Ο πρώτος αριθμός κάθε σετ σου έλεγε σε ποια σελίδα του βιβλίου να πας και ο δεύτερος σε ποια λέξη της σελίδας να πας. Έτσι με δύο-τρεις χαρακτήρες μπορούσες να αντικαταστήσεις μια λέξη πολλών περισσότερων χαρακτήρων. Συμπίεση μηνύματος σα να λέμε πέρα από κρυπτογράφηση, ναι;

Μισό λεπτό όμως, κάπως έτσι δεν δουλεύουν και οι περισσότερες βιβλιοθήκες κώδικα με τις οποίες έχεις έρθει αντιμέτωπος; Κάπως έτσι δεν λειτουργεί και το ζιπ-ινγκ των μεγάλων αρχείων που θες να μικρύνεις; Πρακτικά φτιάχνεις ένα κοινό "codebook" αντιστοιχήσεων και μετά αντικαθιστάς σετ απλών χαρακτήρων με νέα σετ χαρακτήρων μικρότερης διάστασης. Σωστά; ... Μερικές αναζητήσεις αργότερα βλέπεις ότι η βασική ιδέα είναι περίπου η ίδια αλλά προφανώς υπάρχουν διαφορές σε αυτή την περίπτωση γιατί οι αντιστοιχήσεις γίνονται με έναν πιο έξυπνο τρόπο ο οποίος μάλιστα έχει και όνομα το οποίο το παραφράζεις στην άχαστη συμπίεση.

Καλά όλα αυτά, αλλά αγκαλιάζοντας την παιδικότητά με την οποία αντιμετωπίζεις το παιχνίδι σου στο σκάμμα θα κλείσεις και αυτή τη μέρα με γραπτό σου μήνυμα αντίστοιχο με αυτό που έγραφες μικρός σε εκθέσεις δημοτικού ... σταματάω να γράφω τώρα γιατί πείνασα θα τα πούμε μια άλλη φορά.

Θανατερό μονάριθμο εν λευκώ

Καλή σου χρονιά λοιπόν. Επιβίωσες (και εσύ και οι συγγενείς σου) το 2020 και είσαι ευγνώμων γι' αυτό (κάπου εδώ είσαι μεταξύ του χιτ των Αδερφών Γκιμπς και εκείνου της Βασίλισσας).  Ήρθε πάλι το σουκου και έφτασε η ώρα να βουτήξεις στο σκάμμα. Με τι θα παίξεις όμως σήμερα; Τι έκανες τις τελευταίες μέρες που είναι άξιο λόγου ή/και ανάλυσης. Σε πρώτη ανάγνωση παρατηρείς ότι πέραν της δουλειάς σου, στις πολυπόθητες τέσσερις μέρες συνολικής άδειας προτίμησες να ασχοληθείς με γρίφους, παρά να αφήσεις το μυαλό σου τελείως νεκρό απέναντι σε μια οθόνη. 

Πας για το γνωστό ταξίδι πακέτο καφέ-ιον-γρίφος στο πλησιέστερο μίνι μάρκετ σε αυτό το ατέλειωτο πήγαινε-έλα. Αυτή τη φορά κοιτάς τις εφημερίδες και τα περιοδικά και ξαναπέφτεις στο ράφι με τα σταυρόλεξα, σουντόκου κλπ. Θυμάσαι πολύ καλά να μην διαλέξεις μια συγκεκριμένη μάρκα γιατί την προηγούμενη φορά αποδείχθηκε ότι δεν είχε καλοφτιαγμένα σουντόκου. Τι εννοείς όμως καλοφτιαγμένα (όχι κωλοφτιαγμένα μην μου αποπροσανατολίζεσαι... αυτή είναι μια άλλη κατηγορία που έχει να κάνει με τον αυτοκινούμενο αθλητισμό); Για να σου απαντήσω σε αυτό το ερώτημα μάλλον θα πρέπει να σε πάρω μαζί μου σε μια σύντομη αναδρομή στο τι είναι το σουντόκου και ποιοι είναι οι κανόνες του.

Πάμε πίσω στο χρόνο λοιπόν. Η πρώτη σου επαφή με τέτοιους γρίφους είναι τα μαγικά τετράγωνα. Αυτά συνήθως αποτελούνται από ένα μπλοκ από εννέα τετράγωνα τα οποία περιέχουν αριθμούς που πληρούν φαινομενικά πολύ απλούς κανόνες. Πρέπει, λοιπόν, κάθε κολώνα (A, B, C), γραμμή (D, E, F) και διαγώνιος (X1, X2) να έχει το ίδιο ακριβώς άθροισμα. Και επειδή είμαι σίγουρος ότι κάπου εδώ ξύνεις το κεφάλι σου πάρε και μια εικόνα για να σου φρεσκάρω τη μνήμη σου. 

Πολύ ωραία τώρα κάτι σου θυμίζει. Αυτό όμως δεν είναι σουντόκου, αλλά είναι αυτό που νόμιζες ότι είναι το σουντόκου όταν το είχες δει για πρώτη φορά σε μια εφημερίδα στο σπίτι ενός φίλου σου στην Πάτρα. Τι νά 'ναι αυτό (όχι που μας ενώνει συγκεντρώσου) το σουντόκου όμως; Για αρχή, η λέξη είναι ιαπωνικής προέλευσης και πρόκειται για συντόμευση της φράσης Sūji wa dokushin ni kagiru η οποία σημαίνει "οι αριθμοί/ψηφία πρέπει να συμβαίνουν/υπάρχουν μόνο μια φορά", εξού και τα μονάριθμα του τίτλου του σημερινού σκάμματος. Τα μονάριθμα λοιπόν αποτελούνται από ένα πλέγμα 3x3 άλλων 3x3 "μαγικών" τετραγώνων, κοινώς αγαπητέ μου πίθηκε έχεις να κάνεις με ένα μεγάλο πλέγμα 9x9 τετραγώνων του οποίου οι 9 υποπεριοχές διάστασης 3x3 έχουν κάποιες έξτρα ιδιότητες/κανόνες. 

Τι σκέφτηκε άραγε αυτός ο Ιάπωνας που έφτιαξε το πρώτο σουντόκου; Σου λέει ότι κάθε κολώνα και κάθε γραμμή του μονάριθμου πρέπει να έχει ακριβώς μια φορά το κάθε ψηφίο από 1-9. Πολύ ωραία μέχρι εδώ, αλλά που είναι το δύσκολο αναρωτιέσαι; Για σκέψου το καλύτερα, αυτό σημαίνει ότι αν αρχίζεις να συμπληρώνεις γραμμές με τα ψηφία, αρχίζεις και βλέπεις το γρίφο να παίρνει μορφή καθώς δεν μπορεί σε δύο οριζοντίως ή καθέτως διπλανά κελιά να βάλεις το ίδιο ψηφίο. Τέλεια, το παιχνίδι έχει αρχίσει να έχει ενδιαφέρον (;), αλλά μου είπες και για κάποιο κανόνα στις υποπεριοχές. Ο κανόνας για τις υποπεριοχές είναι ότι και αυτές πρέπει να έχουν μια φορά ακριβώς το κάθε ψηφίο. Ω σκάτα, τώρα αρχίζει και δυσκολεύει το πράγμα αλλά δε γκέιμ ιζ όν αγαπητέ μου Γουότσον.

Περνούν λοιπόν τα χρόνια, και σιγά σιγά γίνεται της μόδας η επίλυση των μονάριθμων και πλέον έχουν αρχίσει να δημιουργούνται παραλλαγές τους από διάφορες ομάδες δημιουργικών ανθρώπων οι οποίοι πραγματικά τα τερμάτισαν. Να σου αναφέρω μερικά στην Αγγλική (για λόγους ευρετηριασμού στο γούγλη ντε) 1-6 sudoku, 5x5, 9x9, 16x16, Jigsaw, Str8ts, Sudoku-X, KenKen (όχι το 'κομενάκι της μπάρμπι μην μπερδεύεσαι), Kendoku, Killer, ChessDoku (king and/or knight), Color Sudoku, Windoku, Thermometer Sudoku, XV Sudoku, Krokpi, Sandwich και η λίστα συνεχίζεται με νέα είδη αλλά και συνδυασμό των κανόνων των παραπάνω. 

Έρχεσαι αντιμέτωπος με τα killer sudoku έι κέι έι θανατερά μονάριθμα και ένα εξαιρετικό wiki το οποίο σε βοηθά να μάθεις στρατηγικές και να "μπετώσεις" τις στρατηγικές που ήδη ήξερες αλλά και να ελέγξεις αν ένα μονάριθμο είναι καλοφτιαγμένο πριν το λύσεις και εκνευριστείς που δεν είναι. Μαθαίνεις ότι τα θανατερά μονάριθμα έχουν κάποιες ακόμα υποπεριοχές 2-3-4-5 ή και περισσότερων κελιών που επικοινωνούν με τουλάχιστον μια από τις οριζόντιες ακμές με άλλα κελιά και έχουν κάποια επιπλέον χαρακτηριστικά/κανόνες. Πρώτα πρώτα, δεν μπορεί να επαναληφθεί κάποιο ψηφίο στις περιοχές αυτές οι οποίες ορίζονται με διακεκομμένο περίγραμμα. Έπειτα βλέπεις ότι έχουν έναν αριθμό διψήφιο ή μη στο πάνω αριστερά μέρος του περιγράμματος. Τι διάολο είναι αυτό τώρα; Δεν είπαμε ότι θα παίζουμε με ψηφία και όχι με διψήφιους αριθμούς; Σου λέει ο φίλος κατασκευαστής του θανάσιμου μονάριθμου πως αυτός ο αριθμός είναι το στο πόσο πρέπει να αθροίζει η υποομάδα ψηφίων που έχεις μαντρώσει. Τέλεια, κάποιο έξτρα στοιχείο πρέπει να σου δίνει αυτό. Τι κάνεις; Αποφασίζεις να ψάξεις όλα τα ενδεχόμενα γιατί overkill is not a word in your dictionary. Οπότε φτιάχνεις ένα εργαλείο στο excel το οποίο σου εμφανίζει όλους τους τρόπους με τους οποίους μπορείς να παράξεις το κάθε άθροισμα και αρχίζεις και βλέπεις κάποιες περιπτώσεις που δεν έβλεπες πριν όπως π.χ. το ότι το 16 και το 17 μπορούν να παραχθούν μόνο με ένα συγκεκριμένο σετ μη όμοιων αριθμών ή ότι το 30 γράφεται σαν μοναδικό άθροισμα των 6, 7, 8 και 9 πληροφορίες οι οποίες είναι τα στοιχεία σου για τους επόμενους γρίφους σου. 

Λύνεις κι άλλα από τα θανατερά μονάριθμα αλλά βλέπεις ότι σου παίρνει μια ώρα το καθένα, αποφασίζεις ότι αυτό είναι πολύ αργό για να συνεχίσεις να τα λύνεις με αυτόν τον τρόπο. Ψάχνεις στο ίντερνετ ξανά και ξανά και εν τέλει πέφτεις σε ένα τρομακτικά εθιστικό κανάλι στον σωλήνα του γιατί (αν δεν ξέρεις τι διάολο είναι αυτός ο σωλήνας δες ένα προηγούμενο άρθρο). Εκεί έρχεσαι αντιμέτωπος μεταξύ άλλων με ένα ιδιαίτερο και μεταλλαγμένο θανατερό μονάριθμο, ένα σουντόκου που δεν έχει κανένα ψηφίο! Προφανώς και έχει έναν μυστικό ή έναν έξτρα κανόνα αν θες. Σου λέει ο RockyRoer που το έφτιαξε ότι όλες αυτές οι περιοχές αθροίζουν στο 165. Αν θες να δοκιμάσεις μπες εδώ. 

Μην διαβάσεις παρακάτω αν δεν το έχεις λύσει και θες να το λύσεις γιατί έχει σπόιλερ. 

Σκέφτεσαι λοιπόν, τι στην ευχή έχει κάνει ο τύπος εδώ; Κοιτάζεις με λίγη περισσότερη προσοχή τις περιφράξεις και βλέπεις ότι έχει μια από κάθε μέγεθος, έχει μια διάστασης ενός κελιού, μια δύο κελιών κλπ. μέχρι και μια εννέα κελιών. Αμέσως ξέρεις ότι όλα τα ψηφία 1-9 περιέχονται στην μεγαλύτερη περίφραξη άρα το άθροισμά τους είναι 45. Οκ ως εδώ, τι γίνεται με τα υπόλοιπα, και γιατί 165 το άθροισμα όλων των περιφράξεων; Λες να δοκιμάσεις τα ελάχιστα και τα μέγιστα δυνατά αθροίσματα για τις περιφράξεις για να δείς με τι είδους κόσμο (χώρο) έχεις να κάνεις. Κάνεις πράξεις, πράξεις και μερικές ακόμα πράξεις και βλέπεις ότι το ελάχιστο δυνατό άθροισμα των κελιών είναι το 165. Τέλεια! Άρα όλες οι περιφράξεις περιέχουν αριθμούς από το 1 μέχρι όσο παίρνει η κάθε περίφραξη. Δηλαδή τι εννοείς; Η πρώτη περίφραξη ενός κελίου παίρνει το ψηφίο 1, η δεύτερη περίφραξη δύο κελιών παίρνει τα ψηφία 1, 2 και επειδή είναι και στην ίδια ευθεία με την περίφραξη του μονού φραγμένου κελιού που συμπλήρωσες πριν λίγο ξέρεις και με ποια σειρά μπαίνουν.

Και έρχεσαι τώρα, μικρέ ναζί του διαδικτύου, να μου πεις κάτσε εσύ στον τίτλο μου έγραψες "Θανατερό μονάριθμο εν λευκώ" και σαν εμπρόθετος προσδιορισμός το εν λευκώ σημαίνει χωρίς περιορισμούς αλλά εδώ μόνο περιορισμούς βλέπεις να υπάρχουν. Ε ναι λοιπόν σε κοροϊδέψανε αλλά η εναλλακτική του τίτλου ήταν "Ένα θανατερό μονάριθμο". Στους τίτλους του blogger δεν επιτρέπεται να είναι τονιζόμενο το πρώτο γράμμα και στο κεφάλι σου δεν επιτρέπεται να είναι το πρώτο γράμμα χωρίς τόνο οπότε καμώσου (τρίτη λέξη στη σειρά του λήμματος ... μορφώσου όμως επιτέλους).

Ξεσκονίζεσαι άρον άρον (όχι η ταινία μικρού μήκους) και είσαι έτοιμος να βγεις από το σκάμμα αλλά έχεις μια απορία για τον αναγνώστη ... εσένα ποιο μονάριθμο είναι το αγαπημένο σου;